OBIEKTY DO ZAGOSPODAROWANIA
BRZYSKA
Położony na wzniesieniu, w centralnej części wsi, w otoczeniu parku krajobrazowego, zbudowany z cegły w 2 i 3 ćwierci XIX wieku w stylu neorenesansowym, częściowo podpiwniczony, część środkowa jednokondygnacyjna, skrzydła boczne dwukondygnacyjne. Pałac powstawał w dwóch podstawowych fazach. Wpierw powstała część środkowa z arkadową loggią od zachodu i wielobocznym ryzalitem od wschodu (o cechach monachijskiego stylu arkadowego 1 poł. XIX wieku). Inicjatorem budowy był Karol Kotarski, od 1831 roku właściciel Brzysk. Rozbudowę obiektu przeprowadził syn Karola Kotarskiego - Stanisław Kotarski. W tym czasie powstały skrzydła boczne (północne i południowe). Być może projekt rozbudowy opracowany został przez Filipa Pokutyńskiego.
CZUDEC
Dwór wzniesiony ok. poł. XIX wieku w stylu klasycystycznym, rozbudowanym i przebudowanym w k. XIXw. w okresie eklektyzmu. W 2 połowie XIX wieku stanowił wlasność Wasilewsich a następnie Uznańskich. Do 1944r. był własnością spadkobierców Wasilewskich, a ostatnimi właścicielami byli Wiktorowie. Po II wojnie światowej dwór zamieszkiwali repatrianci ze wschodu. W 1956r. zespół został przejęty przez Skarb Państwa. Kolejnym właścicielem zespołu stał się urząd Gminy w Czudcu.
GÓRA ROPCZYCKA
Założenie architektoniczno-przestrzenne w Górze Ropczyckiej zostało ukształtowane w XVIII w. stanowiło własność Gabriela Bobrowicz - Jaworskiego i jego córki Katarzyny Starzeńskiej – rodu związanego z kręgiem wybitnych mecenasów sztuki okresu oświecenia i romantyzmu.
IWIERZYCE
Dwór w Iwierzycach wzniesiony został latach 1921-1925 w tzw. stylu dworkowym, wg projektu Marii z Dembińskich Starowieyskiej, z wykorzystaniem murów wcześniejszego XIX w. budynku. Do 1944 r. dwór znajdował się w posiadaniu rodziny Starowieyskich.
WĘGIERKA
Spichlerz jest jednym z najstarszych obiektów zespołu folwarcznego. Wieś Węgierka należała w końcu XVIII w. do hrabiego Ignacego Morskiego, a po jego śmierci do wdowy po nim Magdaleny Dziaduszuckiej Morskiej, właścicielki Zarzecza. W 2 poł. XIX w. majątek w Węgierce stanowił własność Szembeków. Obejmował on zespół zamkowy, dwa folwarki, w tym browar, tartak, gorzelnię, dwa młyny i cegielnię. Upaństwowiony po II wojnie zespół zmieniał wielokrotnie użytkowników.
